هفت حادثه جالب در سخنرانیهای 60 ساله سازمان ملل
سال 1957 : دیپلمات هندی تا حد مرگ سخنرانی کرد!
" شورای امنیت به این مسئله به عنوان یک اختلاف و مناقشه نگاه میکند. اما این مسئله، مناقشه بر سر یک سرزمین نیست. تنها یک مشکل در اینجا وجود دارد(...) که این مشکل هم، مشکل تجاوز ارضی است."
"کریشنا منون"، نماینده هند در سازمان ملل، این جملات را طی
سخنرانی خود و در رابطه با مسئله کشمیر بیان کرد. منون با سخنرانی خود در سال 1957،
رکورد طولانیترین سخنرانی در تاریخ شورای امنیت سازمان ملل را به دست آورد.
سخنرانی او بیش از 8 ساعت به طول انجامید و به حدی ادامهدار شد که خود منون نیز از
فرط خستگی بیهوش شد و تحت مراقبتهای پزشکی قرار گرفت.
اما نکته جالب اینکه، وی
پس از بهبودی بار دیگر به محل سخنرانی بازگشت و سخنرانی خود را به مدت یک ساعت دیگر
در حالی ادامه داد که یک پزشک، فشار خون او را تحت نظر داشت.
سال 1960: کاسترو هم رکورددار طولانیترین سخنرانی است
اگرچه سخنرانی او به اندازه منون طولانی نبود اما "فیدل کاسترو"،
رئیسجمهور کوبا به مدت چهار ساعت و نیم در مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی کرد که
در حقیقت طولانیترین سخنرانی تاریخ این مجمع محسوب میشود.
کاسترو در دومین
سفر خود به ایالات متحده، امپریالیسم آمریکا را مورد انتقاد شدید قرار داد و از
"جان افکندی" و "ریچارد نیکسون"، نامزدهای انتخابات ریاستجمهوری آن زمان آمریکا
به شدت انتقاد کرد.
البته سخنرانی طولانی کاسترو، تنها اتفاق جالب مجمع عمومی
سازمان ملل در سال 1960 نبود. کاسترو در آن سال، با نگهداری از جوجههای زنده در
اتاق هتل خود، موجب شد تا خاطره عجیب دیگری نیز از آن زمان به جا بماند.
سال 1960: ضربات کفش خورشچف
بعد از کاسترو نوبت "نیکیتا خورشچف"، نخستوزیر وقت شوروی بود که
با درآوردن کفشهایش صحنه جالب توجهی را خلق کند.
خورشچف حین سخنرانی خود در
رابطه با امپریالیسم آمریکا، برای ساکت کردن سر و صدای نماینده فیلیپین که موجب
مختل شدن سخنرانی آتشین نخستوزیر شوروی شده بود، کفش خود را از پا درآورد و بوسیله
آن چند با بر روی میز کوبید.
خورشچف جمله جالبی نیز حین سخنرانی خود، بیان کرد:
"ما شما را خاک خواهیم کرد!"
سال 1960: صحنهسازی آمریکا برای تصویب قطعنامه ضد شوروی
" امروز من نمونه عینی از جاسوسی شوروی را آوردهام تا با چشم خودتان ببینید!"
اگرچه "کالین پاول" با نشان دادن یک آمپول محتوی میکروب سیاهزخم
نتوانست حمایت شورای امنیت برای حمله به عراق را بدست آورد اما آمریکا برخی اوقات
از صحنهسازی و بهرهگیری از ابزارهای عینی، استفادههای موثرتری هم کرده
است.
سال 1960، هنگامی که شورای امنیت در حال بررسی موضوع سقوط هواپیمای جاسوسی
"یو-2" آمریکا در خاک شوروی بود، " هنری کابوت لوژ"، نماینده آمریکا در سازمان ملل،
پس از بیان جملات بالا، یک بسته چوبی را بیرون آورد و مدعی شد که این جعبه از سوی
"جامعه دوستی آمریکا و شوروی" به سفارت آمریکا در مسکو اهدا شده است. لوژ سپس با
استفاده از یک انبرک، میکروفن کوچکی را از سوراخ باریک جعبه چوبی بیرون کشید. همین
امر موجب تصویب قطعنامهای شد که سقوط هواپیمای جاسوسی آمریکا را محکوم میکرد!
سال 1987: آقای ریگان، "رمبو" فقط در فیلمهاست
"قبل از اینکه با آدمهای عجولی مشورت کنی که گزینههایی همچون
حمله نظامی را ارایه میکنند، آقای ریگان یادت باشد که رمبو فقط در
فیلمهاست"
"دانیل اورتگا" رئیسجمهور نیکاراگوئه، با بیان این سخنان در سازمان
ملل، از سیاستهای ایالات متحده در آمریکای مرکزی و به ویژه کمکهای مالی آمریکا به
شورشیان این حوزه و حمایت از دیکتاتوری "ساموزا" به شدت انتقاد کرد.
از سوی دیگر
بیان انتقادات تند اورتگا و تاکید وی بر اینکه آمریکا "خون مردم نیکاراگوئه را خشک
کرده"، موجب عصبانیت نماینده آمریکا شد تا "ورنون والترز"، با بیان این مطلب که
"شاید مردم نیکاراگوئه بنشینند و به سخنان این مرد گوش دهند، اما من این کار را
نمیکنم"، محل نشست را ترک کند.
سال 2006: بوی گوگرد میآید!
" دیروز شیطان اینجا بود و هنوز بوی گوگرد به مشام میرسد."
این دو جمله، اولین جملاتی بودند که "هوگو چاوز" رئیسجمهور
ونزوئلا در شروع سخنرانی خود بیان کرد و "جورج بوش" رئیسجمهور وقت آمریکا را
شیطانی خواند که تنش بوی گوگرد میدهد و با جنگافروزیهای خود موجب کشته شدن تعداد
زیادی بیگناه در عراق و افغانستان و دیگر نقاط دنیا شده و روز قبل در مجمع عمومی و
در جایگاهی که وی هماکنون ایستاده، سخنرانی کرده است.
جالب اینکه، چاوز امسال
هم گریزی به سخنرانی سه سال پیش خود زد و با طعنه به رییسجمهور جنگطلب سابق
آمریکا گفت: "دیگر بوی گوگرد نمیآید!" که در حقیقت سخنان وی اشاره به اتمام دوران
ریاستجمهوری بوش داشت.
سال 2009: حرکات و سخنان محیرالعقول قذافی
و اما آخرین نمونه از سخنرانیهای پرحاشیه سران کشورها در سازمان
ملل، مربوط میشود به سخنرانی "معمر قذافی" رهبر لیبی که پس از 40 سال در قدرت
بودن، برای اولین بار در مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی کرد و سعی کرد تا غیبت 40
سالهاش پشت تریبون مجمع عمومی را با یک سخنرانی صد و بیست دقیقهای جبران
کند.
قذافی که ظاهراً در این سخنرانی سعی داشت تمام توطئهها و اقدامات سیاه 50
ساله آمریکا را بیان کند، سوالاتی در رابطه با اسناد رسمی مربوط به ترور کندی،
رئیسجمهور اسبق آمریکا مطرح کرد تا اینکه در سیر بحث خود به آنفلونزای خوکی رسید
و از آمریکا به دلیل انتشار ویروس آنفلونزای خوکی انتقاد کرد.
وی همچنین با
انتقاد شدید از شورای امنیت سازمان ملل، این شورا را با القاعده مرتبط دانست و در
نیمه سخنرانی خود، در واکنش به تذکر هیات رئیسه برای پایان دادن به سخنرانیاش،
منشور سازمان ملل را پاره و به سمت هیات رئیسه پرتاب کرد.
قذافی همچنین طبق عادت
همیشگی، چادر مخصوصش را با خود به آمریکا آورده بود تا پس از تلاشهای چندباره در
چند منطقه از شهر نیویورک، سرانجام آن را در "دونالد ترامپ" برپا کند.